Zolang de boom bloeit

Yn de ynlieding fan Haadstik 3 Syktocht nei it wiere Fryslân. Fan 1800-1900 stiet ûnder oare:

Krekt as de rest fan West-Europa is Fryslân yn de besnijing fan de romantyk. It plattelân jildt as ûnbedoarn en as it plak dêr’t yn de taal de folkssiel noch it bêste bewarre wêze soe. It is saak om dy kultuer fêst te lizzen foardat dy troch de moderne ûntjouwingen (lykas de opkomst fan de stoomtrein) ferlern gean kin. It Frysk-eigene wurdt yn de njoggentjinde iuw hieltyd mear lykslein mei it plattelân, de iuwenâlde skiednis, it folkskarakter en de Fryske taal.